ამის შემდეგ ახალი ნაცნობები მთელი მსოფლიოდან. საინტერესო იცით რა არის? ერთი მაგიდის გარშემო 7 ეროვნების ადამიანი რომ ჯდება. რაზე ლაპარაკობენ ისინი? ცხადია რომ თავიანთ ქვეყნებზე. საბოლოოდ კი ძალიან ბევრს სწავლობ მათი ცხოვრების წესსზე, რა უყვართ? , რა უხარიათ?, რისი სწამთ?
ყველაზე საინტერესო საქართველოს პრეზენტაციის დღე იყო, როდესაც ჩვენ 30 ქართველს ჩვენი ქვეყანა 150 უცხოელი სტუმრისათვის უნდა გაგვეცნო: იყო ქართული ცეკვები ( ვისწავლეთ აბა სხვა გზა რა იყო?) , სიმღერა, ისტორია, სმა-ჭამა…..
სასაცილო იცით რა არის? პრეზენტაციისთვის მზადების პროცესში უამრავი რამ ვისწავლეთ საქართველოზე, რაც აქამდე არ ვიცოდით.
იქ ყველას ჩვენი წარმომავლობა აინტერესებდა, ტრადიციები და ჩვენმა “შოუმ” ყოველგვარ მოლოდინს გადააჭარბა.
მე ტურიზმის მენეჯმენტს ვსწავლობდი და ინსტიტუტმა 4 თვით საბერძნეთის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ ზღვისპირა სასტუმროში გამაგზავნა. მე სტუმრებთან ურთიერთობა მევალებოდა. 4 თვე სასტუმროში სრულიად ახალ გარემოში, მუშაობის ძალიან სერიოზული გრაფიკით…….. არა ამის აღწერა უბრალოდ შეუძლებელია.
უდიდესი ცხოვრებისეული გამოცდილება მივიღე. სხვათაშორის ერთ-ერთი სტუმარი ფრანგი დიზაინერი ქალბატონი გავიცანი რომელიც თავის დროზე, მისი თქმით, შანელის სახლში მუშაობდა .რამდენი საინტერესო ამბავი მომიყვა “სამყაროზე “რომლის შესახებაც არაფერი ვიცოდი “ რომ ალბათ ცხოვრების ბოლომდე არ დამავიწყდება.. ვინ იცის იქნებ ტყუოდა., მაგრამ ამას ვერასდროს გავიგებ საბედნიეროდ

10 თვე თვალსა დახელს შუა გაიპარა.. ბოლოს სტუდენტები განვლილ დღეებს რომ ვიხსენებდით.. თვეებს ვითვლიდოთ . არ გვჯეროდა რომ დრომ ასე გაიფრინა. რა მივიღეთ ამ 10 თვის შემდეგ?
ერთმანეთი, სხვა ევროპელი მეგობრები მთელი მსოფლიოდან,დიდი გამოცდილება, ცოდნა , დამოუკიდებელი ცხოვრება, უამრავი შთაბეჭდილება მოგზაურობეის დროს და ყველაზე მნიშვნელოვანი… საკუთარი ქვეყნის მიმართ განსაკუთრებული მონატრების განცდა:)
მე ასე ვხედავ ამ ყველაფერს, თუმცა დარწმუნებული ვარ იგივე პროგრამაში მონაწილე ჩემი მეგობრები რამე სხვას მიიჩნევდნენ მნიშვნელოვნად.
10 თვე მიიწურა და ისევ იმ ადგილას აეროპორტში გავჩნდი, თითქოს არსადაც არ წავსულვარ..იმ მომენტში არც მე მეჩვენა შეცვლილი საკუთარი თავი როდესაც მეგობრები და ოჯახის წევრები დავინახე. პირველი რა ვიფიქრე ყველა რომ დავინახე..?” ამდენ რამეს როგორ მოვყვები?” ეს შეუძლებელია:)
თბილისში დაბრუნების შემდეგ ახალი ეტაპი დაიწყო- მეტი დამაჯერებლობა საკუთარ ძალებში, ახალი საინტერესო პროექტების ძიება. მაქსიმალურის გაკეთება შენი სასიამოვნო მიზნების მისაღწევად.
“ თუ რამე მართლა გულით გინდა მიაღწევ ” ეცადე და ყოველთვის ასე იქნება!…”

ეს სიტყვები ხშირად მესმოდა და ეხლა ვრწმუნდები მათ სისწორეში.!

ყველას გისურვებთ წარმატებებს,

ირინა მანია.